Brak normalizacji ciśnienia tętniczego przy stosowaniu trzech leków hipotensyjnych w adekwatnych dawkach (w tym lek moczopedny) jest definicją opornego nadciśnienia tętniczego. Najczęstszą przyczyną nadciśnienia opornego jest obturacyjny bezdech senny (OBS). Najprostszym wyjaśnieniem jest wzrost aktywności współczulnej wywołany powtarzającymi się okresami hipoksji.
Stosowanie ciągłego dodatniego ciśnienia w drogach oddechowych (CPAP) zmniejsza objawy OBS i obniża ciśnienie tętnicze. Hiszpańska grupa badawcza prawdopodobnie jako pierwsza oceniła wpływ CPAP u chorych z OBS i opornym nadciśnieniem tętniczym. U 96 chorych z rozpoznanym na podstawie ABP i oceny klinicznej nadciśnieniem opornym i podejrzeniem OBS wykonano polisomnografię i 75 zakwalifikowano do dalszej części badania. U połowy chorych przez trzy miesiące stosowano CPAP i ponownie oceniono dobową kontrole ciśnienia tętniczego.
Stosowanie CPAP, szczególnie dłużej niż 5,8 godz spowodowało istotny spadek ciśnienia tętniczego zarówno całodobowy jak i w dzień. Redukcja ciśnienia nie była bardzo duża. Dla skurczowego wynosiła 9,7 mmHg a dla rozkurczowego 6,8 mmHG. Prawdopodobnie dłuższa obserwacja tych chorych doprowadziłaby do większych spadków ciśnienia i możliwości redukcji ilości i dawek leków hipotensyjnych.
Każdy przypadek opornego nadciśnienia tętniczego powinien skłaniać lekarza prowadzącego do poszerzenia wywiadu o objawy obturacyjnego bezdechu sennego (senność, poranny ból głowy, zaburzenia potencji, chrapanie) i skierowanie chorego do pracowni polisomnograficznej.
Na podstawie: Lozano L. Continuous positive airway pressure treatment in sleep apnea patients with resistant hypertension: a randomized, controlled trial. J Hypertens. 2010 Jun 23.
